Ossów i Kobyłka

Ziemie, które wchodzą w skład Powiatu Wołomińskiego należą do historycznego Mazowsza.
Proces zasiedlania prawie bezludnego pogranicza ziemi warszawskiej i nurskiej rozpoczął się dopiero w ciągu XV wieku. Powstało wtedy wiele miejscowości w najbliższych okolicach Wołomina. Przed 1442 r. powstała parafia Klembów, w 1445 r. – Poświętne. W 1445 r. pojawia się wzmianka o Kobyłce, zwanej wówczas Targową Wolą. Już 5 września 1475 r. dotychczasowa wieś Radzymin otrzymała prawa miejskie.
Po włączeniu Mazowsza do Korony w 1526 r. Wołomin był nadal małą wioską drobnoszlachecką, którego ludność aż w 24% składała się ze szlachty.
Kobyłka – Budowę Kościoła Świętej Trójcy w Kobyłce rozpoczęto w 1741 roku. Fundatorem kościoła był Marcin Załuski. Prace budowlane trwały do 1796r.
W sierpniu 1920 roku tereny powiatu wołomińskiego były miejscem wielkiej tzw. Bitwy Warszawskiej. Do historii przeszły również ciężkie boje o Ossów, gdzie poległ bohaterski kapelan Legii Akademickiej, ksiądz Ignacy Skorupka. Po zwycięskiej bitwie Radzymin i Ossów stały się miejscami patriotycznych manifestacji. Miejsce to odwiedził dwukrotnie Papież Jan Paweł II.

 

Galeria

Pułtusk

Pułtusk – nazywany jest Wenecją Mazowsza, położony jest na wyspie otoczonej odnogami Narwi, połączonej z lądem licznymi mostami.

Pułtusk położony jest w północnej części Mazowsza, na skraju Puszczy Białej nad Narwią. Powstał w IX – X wieku na miejscu dawnego grodu i był trzecim, po Warszawie i Płocku, miastem na Mazowszu, który posiadał murowane fortyfikacje. Rozwój Pułtuska przypadał na XIV – XVI wiek, głównie za sprawą handlu zbożem. W XVII w. miasto podupadło w wyniku wojen szwedzkich, pożarów i powodzi. W 1806 r. pod miastem stoczona była krwawa bitwa, pomiędzy wojskami cesarza Napoleona a Rosjanami. W tych latach stacjonował w Pułtusku przy rynku sam Cesarz Napoleon. Bitwę pod Pułtuskiem upamiętniono na Łuku Triumfalnym w Paryżu.

Parysów k. Pilawy

Wycieczka 7 sierpnia 2009r. (prawie 24km pieszo!) Wpis w 5-rocznicę wyprawy. 

Na gruntach wsi Sieczczy założone zostało miasto. Lokacja nastąpiła na mocy przywileju Zygmunta I, który wydany został 27 lutego 1538 roku dzięki staraniom właściciela osady Floriana Parysa (Radzanowskiego), kasztelana zakroczymskiego, starosty czerskiego herbu „Prawda”. Nowo lokowane miasto otrzymało wówczas prawa magdeburskie, oraz nową nazwę – Parysów, która utworzona została od nazwiska jego założyciela. Fundatorami parafi byli: Jan Mąkobodzki herbu Przerowa, jego żona Mścichna i jej synowie z pierwszego małżeństwa: Sasin i Parys z Radzanowa i Sieczczy.

Tytuł pierwotnego kościoła nie jest nam niestety znany. Prawdopodobnie był on pod wezwaniem Św. Andrzeja Ap. Służył on mieszkańcom osady przez ponad sto lat, aż do momentu, kiedy zniszczony przez czas, został rozebrany.
Kolejny drewniany kościół wybudowany został w latach 1541-1599, z fundacji założyciela miasteczka, kasztelana Zakroczymskiego Floriana Parysa. Świątynię tą, drugą już w dziejach osady poświęcił biskup poznański Sebastian Branicki, pod tytułem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Św. Andrzeja Ap. Niestety po 1605 roku kościół wybudowany przez Floriana Parysa spłonął całkowicie, ówczesny dziedzic Parysowa, Stanisław Parys, kasztelan warszawski i starosta czerski odbudował go na nowo w roku 1609 z bloków sosnowych, wraz z dwiema obok kaplicami. Około roku 1628 Stanisław Parys przybudował jeszcze do niego trzecia kaplicę z cegły palonej, pod tytułem Sw. Mikołaja, przeznaczając ją na groby rodziny Parysów. W kaplicy pw. św. Mikołaja pochowani zostali co najmniej Hieronim Parys (1550-1605) wojewoda w-wski i jego syn Stanisław (1578-1634) kasztelan w-wski. Ostatni Parys z Parysowa, Adam, sprzedał dobra parysowskie w 1721 roku. Kościół wystawiony w 1609r. spłonął w pierwszej połowie XVIII wieku.   Na jego miejscu wzniesiono w 1750 roku czwarty już w dziejach osady kościół. Fundatorem jego był Franciszek Bieliński, dziedzic osady i Marszałek Wielki Koronny. Świątynia ta była drewniana i posiadała murowaną kaplicę. W 1868r. Ks. Kazimierz Wiśniewski wybudował na cmentarzu grzebalnym murowaną kaplicę. Kościół pochodzący z 1750r. rozebrano w 1914r, a na jego miejscu postawiono nowy, obecny kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W 1869 roku Parysów stracił prawa miejskie.

W skład parafii Parysów weszło osiem wiosek: Łukówiec al. Łukowiec, Kozłów, Pszonka, Starowola, Choiny, Stodzew, Wygoda i Obrap.

13816b
Cudowny obraz Matki Bożej Parysowskiej z XVIIw.

W ołtarzu głównym znajdował się obraz Matki Boskiej z dzieciątkiem Jezus na ręku, który słynął od niepamiętnych czasów licznymi łaskami i cudami. Obraz przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem w formie obrazu z Jasnej Góry – głowa Matki Bożej jest lekko zwrócona w stronę Dzieciątka. Obraz znajduje się w świątyni od okresu między 1629 a 1655 rokiem i posiada liczne wota.